'Het is teruggekeerd, het doel van mijn bestaan.' Met zo'n titel wil ik meteen een NES kopen om Metal Gear Solid te spelen. Déze Cobra is een ruimtepiraat, onafscheidelijk van zijn sigaartjes. (Een Belgische touch aan dit mangafiguur.) Cobra ontmoet 'op café' ene Jane Flower, een langbenige, rondborstige, blauwharige deerne van de planeet Miros. Tot afgrijzen Cobra heeft ze ook nog twee gewillige zussen. Ja, de kansen tot softporno worden in deze blauwbaardiaanse space opera stuk voor stuk benut. Nog fraaier is de Rodin-achtige schurk 'Crystal Bowie'. (Spreek dat met een vet Japans accent uit, voor het gepaste effect.) Het verhaaltje heeft ook weinig om het lijf, en grenst aan het kolderieke, maar het gaat dan ook om de lichtgevende orgels, de uitzinnige machines en de electrofunk in een disco (die Daft Punk ongetwijfeld bestudeerde). Het einde is na alle chaos zowaar verstild en bevat zelfs een vleugje soul. 'Je geestkracht verwordt tot je munitie.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten