'Every thread we pull, we know not how it affects the design of things.' Oppervlakkig prachtige film. Kalm en fijn, zonder goed te zijn. Esthetisch wel om door een boomringetje (of duizend) te halen. De invloed van Malick is weer eens overduidelijk, en ach, dat blijft ook de beste manier om van Amerika te houden. De eeuwenoude, enorme bomen worden hier omgehakt door een baardige houthakker, wees en sappelaar, nu in het bezit van een gezinnetje. Op de voice-over wordt zijn leven gedragen voorgedragen. Vaak werkt dat niet, maar als de teksten van Denis Johnson (Zuil van Rook!) komen, mag het. Diep beent de film diens novelle overigens niet uit, het blijft vluchtig. Ik had veel meer over dat houthakkersleven willen weten. Grootste mispeer is de overdadig romantische muziek. Ik noteerde: nepklassiek van een popmuzikant? De aftiteling deed deze snob deugd: Bruce Dyssner. 'Right now I could just about understand everything there is.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten