'Moet je geen echte baan zoeken?' Ach, moeilijke mannen van de wereld. Binnenvetters, zwijgers vol feitenkennis, bebaarde eenlingen met paniekaanvallen. Dit is dé Hollandse film voor jullie allemaal! Vader Ton Kas komt elk jaar nog een paar dagen naar Nederland. Zoonlief Guido Pollemans wandelt ieder jaar met hem op. Ze bezoeken tandarts, apotheek en schoonfamilie, waar zoon dan zélf ook maar even langsgaat, alsof hij dat soort dingen toch alleen aan het handje van pa kan. 'Pas op bij de trap, we hebben even geen leuning.' Dankzij zulke pareltjes raken vrijwel alle teksten. Iedere minuut klopt het hart van de film harder, ook door de Kaapverdische connectie. Nadat het tweetal eerst langs een RET-remise is getrokken (waar pa ooit werkte), gaan ze naar het huis van oma (waar zoon ooit woonde). Er is een heel verleden wat wij niet zien. Een verleden wat ze samen niet opgelost krijgen, terwijl vader dat héle verleden vertegenwoordigt. 'Het is me wat.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten