'Heeft er al iemand spijt van de emigratie?' Decennia aan kijkervaring en duizenden films konden niet verhinderen dat ik Troells tweeluik in de verkeerde volgorde keek. Iedereen ging aan het einde van het 'eerste deel' ineens dood... Het daadwerkelijke The Emigrants blijkt gelukkig levendiger, en ook gewoon beter dan The New Land. Gesettled in Amerika begonnen de filmische foefjes (het 'eksperimentele tejater') me tegen te staan, zo plompverloren tussen het naturalisme. Nee, dan het 'vertrekkende' deel. Eerst een ontleding van het feodale Zweden. Mythischer en behekster dan het Beloofde Land. Toch doet ook die heimat verlaten pijn. Daar staan je vader en moeder om nooit meer terug te zien. Eindeloze weken op zee probeert de boerenknecht Robert wat Engels uit een boekje te leren met zijn eenvoudige vriend Arvid. Ook gaat Liv Ullman dan al bíjna dood en weet manlief Max von Sydow zich geen raad met een medepassagiere. ''Hoe breed is die oceaan?'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten