'All women confuse me, even my mother.' Gevoelig en verlegen als Nick Drake leefde de fijnzinnige John Keats zijn ultrakorte leven. Niet alleen zijn gezondheid was fragiel, zijn hele denken bleek dat. Een echte kunstenaar dus, bij elkaar gehouden door 'stitches' en 'phantom threads'. Jane Campion toont ons wat zijn enige Romance moet zijn geweest. Ongeconsummeerd, dus ongerept. Fanny Browne wordt door een wel héél knappe actrice gespeeld, maar ja, 'a thing of beauty is a joy forever', dus de makers hadden geen enkel excuus. De film is op zijn best wanneer in natuurlijk licht de bewolking van het zware gemoed overheerst. Het is net het leven, het afscheid begint meteen. Elke dag brengt ons dichter bij het einde. Begeleid door kinderchaperones dwalen de twee geliefden hopeloos door de natuur. Alle teksten worden in die volle leegte symbolisch. 'There is no nest and no bet.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten