'Juste pour le changement.' Het zouden mooie lijsten zijn: films die zich in Antwerpen afspelen en films waarin gedrieband wordt. Een zekere overlap zullen die twee categorieën ook wel vertonen. Robbe-Grillet zet de vinkjes hier in een vrolijk meta-spel. Hij maakt van cinema verité, een cinema desorienté, rigolé. Een stel verveelde reizigers in de Trans-Europ-Express droomt zich een film. Liefst met Trintignant, die prompt de coupé met zijn 'makers' passeert. Ik had het leuk gevonden als hij de film lang werd herkend – en er bijvoorbeeld een poster van hem aan de muur hing in de jongenskamer waar hij moet schuilen voor alle verzonnen ellende. Het plot – waar permanent vraagtekens bij worden gezet – draait om drugssmokkel, maar eigenlijk doet dat er weinig toe. Het gaat om de analoge automatiek, de beckettiaanse dialogen, én de SM. Robbe-Grillet's favoriete motief. De slotakte (slotact!) is in dat opzicht gedenkwaardig. 'Je plaisante.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten