'Where did he go without his beard?' Heerlijke farce van George Stevens, die zo uit de koker van Sturges of Capra had kunnen komen. Cary Grant - dé man voor zo'n film - speelt een dorpsdruktemaker, geframed voor een fabrieksbrand. Gelukkig belandt hij in de brutaal bretelste armen van Jean Arthur. Zij dartelt even later zorgeloos rond in de pyjamabroek van haar huisgast, Ronald Colman. De fakir-achtige jurist mag (en wíl) ab-so-luut niet bij dit zaakje betrokken worden. Helaas beslist een potje borsjt anders! Alleen al uit deze paar plot points zie je hoe dit een seinfeldiaanse 'movie about nothing' is. Een stukje sociaal sentimenteel realisme, waar 'people wind up facts around each other like pretzels (!).' De theoreticus Colman krijgt de anarchistische geest, en de immer praktische Grant in keukenschort, fietst er zijn eigen subtekst in. Want die fraaie driehoeksverhouding, bedekt die niet gewoon twee heertjes? 'Now don't you start that!'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten