'Where am I?' Dieren in het donker. Dit is die ekte, ekte biosphere-film die er elk jaar wel bijzit. Grotendeels gefilmd met dieren uit een Barcelonees natuurhistorisch museum. Daar merk je overigens weinig van, want de prent is juist weids en distopisch. De mensheid lijkt klaar – op een paar 'oever-levenden' na. Zij kijken met angst en beven uit naar de volgende winter. In de Eindtijd neemt het belang van dieren poot over poot toe. Koeien krijgen iets heiligs, kippen wat veiligs. 'Do you think we can go back?' Het eerste half uur zat ik er helemaal in, een soort zelfhypnose die het simpelste rode lichtje nog een doodeng aura kan geven. Daarna worden de filosofische monologen en de studieuze shots alsnog museaal. In plaats van dat de film zich opent, sluit The Human Hibernation zich af. Terwijl ik wegzakte, keek ik daarom vooral uit naar de nieuwe film van Carlos Reygadas de meester van deze mystieke, mistige stijl. 'We will never be able to see everything.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten