'Koreanen houden teveel van seks, ze hebben niets beters te doen.' Sang-soo Hong op zijn meest cynisch. Waar er in zijn oeuvre vaak nog wel íets te lachen valt, fileert hij hier de mentaliteit van een land, op nietsontziende wijze. Het leidt tot zelfspot die eerder naar zelfkastijding neigt. Werkelijk alle Koreaanse mannen zijn agressief en gefrustreerd. En de Koreaanse vrouwen? Die lossen het laagste van de mens op met fellatio. Mooi geschoten (pun!) is de film wel. De vignetten verplaatsen zich van winterlandschap naar café en weer terug. Het verkeer raast voorbij, de serveersters rennen bijna even hard weg. Twee vrienden strijden als Jules en Jim om één vrouw, maar hebben 'r alleen elkaar mee. De soundtrack doet bespottelijk frivool – en ja, dat werkt. Zo wordt ook deze Hong weer een intrigerende ervaring. Ik vind ze nooit écht goed, maar ik blijf wel kijken. 'Ze wilden naar hun verleden terugkeren. Ik heb ze geholpen.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten