À Perdre la Raison

Audiard is nu al invloedrijk zo te zien. Hier worden Tahir Rahim (A Prophet) en Arestrup (in meerdere Audiard-films) op Belgisch terrein bij elkaar gebracht, terwijl ook het uiteindelijke hoofdpersonage Emilie Dequenne wat weg heeft van Cotillard. Een been verliest ze niet. Wél iets veel belangrijkers. Het eerste uur had ik moeite met het acteerwerk. Arestrup wekt de indruk uit Cloaca te zijn weggelopen, en Tahir Rahim lijkt niet alleen figuurlijk op Keanu Reeves. De twee spelen vader en aangenomen zoon, in een ingewikkelde familiegeschiedenis, die onder andere uit schijnhuwelijken bestaat. Er borrelen tal van conflicten. Het personage van Rahim heeft alles te danken aan zijn witte suikeroompje, maar tegelijkertijd staat hij daardoor voor eeuwig in het krijt. Hij blijft loyaal, maar het moet wringen. Het is zijn nieuwbakken jonge echtgenote die deze opgekropte rebellie probéért te uiten. Met de nadruk op proberen, want langzaam wordt ze ingezwachteld in liefde (van de Marokkaanse schoonfamilie) en het geld (van Arestrup). Ze lijkt ook zelf te willen verdwijnen in juten zakken van kleren. Zodra Dequenne meer en meer de spotlights krijgt wordt de film beter, en bij vlagen zelfs Blue Valentine-achtig goed. Depressies, hartverscheurend janken in de auto, en een gruwelijke daad, waar gedurende het intro al op is gehint. Het laatste telefoontje is overbodig.

Nue Propriété

Soort Dardennes-b-film. Die grauwe Waalse sfeer en zelfs de acteurs hebben vergelijkbare koppen als de personages die in hun oeuvre rondlopen, sterker nog die gozer uit L'Enfant heeft hier weer een hoofdrol, zo merkte ik pas achteraf. Isabelle Huppert speelt een gescheiden moeder, haar twee zoons (het blijkt op 't laatst een tweeling) zijn twee lamzakken die thuis hangen. De ene studeert nog wel, maar lijkt meer geïnteresseerd in z'n vriendin en de ander schuurt de deur... Pa (gehaat door moeder natuurlijk) komt af en toe langs om geld uit te delen aan eenieder. Ook 't huis is door hem betaald. Meest interessante personage is de Vlaamse buurman, die wat met moeder heeft. Ze willen samen een Bed & Breakfast beginnen, alleen daar is geld voor nodig. Moeder wil 't huis verkopen. maar dat is eigenlijk van de jongens. Buurman komt langs voor 'n preek, maar bij 'n zuchtje tegenwind van de jongens begint ie al laf terug te krabbelen. Aan 't eind volgt dan 't gebruikelijke geweld, alhoewel het me hier niet ergerde.